Historia fotografii

Ludzie od zawsze mieli tendencje do utrwalania mijających chwil. Od najdawniejszych czasów były to rysunki, najpierw naskalne, później na pergaminie, płótnie, a także rzeźby. Wraz z rozwojem techniki musiały się pojawić bardziej trwałe i szybsze sposoby na utrwalenie rzeczywistości.

I tak już w roku 1826 francuski fizyk i wynalazca Joseph Nicephore Niepce. Pierwsza trwała fotografia została zatytułowana „View from the Window at Le Gras”. Przedstawia ona widok z okna na miasteczko Saint-Loup-de-Varennes. Zdjęcie zostało wykonane na płytce pokrytej asfaltem syryjskim, a zrobienie jej zajęło aż 8 godzin. W roku 1938 powstało pierwsze zdjęcie człowieka. Zostało ono zrobione metoda dagerotypu, która wymyślił Niepce. Wykonał je Louis Daguerre, a naświetlanie trwało aż 10 minut. Przez cały ten czas ludzie fotografowani musieli trwać w jednej pozycji. Pierwszy autoportret powstał w 1939 roku, a wykonał go holenderski chemik Robert Cornelius, uznawany za jednego z pionierów fotografii. Pionierem fotografii wojennej jest brytyjski fotograf Roger Fenton. Jego pierwsze zdjęcie przestawia jego samego wyruszającego na wojnę krymską w roku 1855. Ogółem z wyprawy, mimo ciężkich warunków, przywiózł 350 zdjęć. Pierwsze zdjęcie zrobione w Azji powstało w 1964 roku i przedstawia cytadelę w Lahore w Pakistanie. Co ciekawe pierwszy na świecie fotomontaż powstał w miarę szybko, bo już w 1858 roku. Wykonał go fotograf Henry Peach Robinson nakładając na siebie 5 negatywów różnych zdjęć.

Od lat '50 następuje gwałtowny rozwój fotografii i coraz większa liczba wynalazców, a później także artystów, eksperymentuje z ta forma utrwalania chwil. Dzisiaj, 60 lat później, kiedy większość z nas posiada cyfrowy aparat fotograficzny, którym możemy robić niezliczoną liczbę zdjęć, w krótkim czasie, aż trudno uwierzyć, ze rozwój tej dziedziny datuje się na tak nieodległe czasy.


Newsletter